De tweede uitwedstrijd van Eastermar is ook weer afgewerkt

Let op: opent in een nieuw venster PDFAfdrukkenE-mailadres

Twee dagen nadat Maradonnie aka Macaronie aka Dingdondonnie speciaal voor Jelmer Dijkstra en Kawouter Langman een optreden verzorgde in de Groningse Oosterpoort, Mark de Vries een jaar bij de vrouw was en een dag nadat de jaarlijkse ledenvergadering plaats vond stond op papier dat de wedstrijd WWS – V.V. Eastermar afgewerkt diende te worden in de 5e klasse B.

Op die ledenvergadering kwam onder andere ter sprake dat de sponsorcommissie redelijk op koers lag, wel werd iedereen er nog eens op geattendeerd dat de sponsorborden zichzelf niet verkopen. Uw mond op mond reclame is meer dan welkom in dezen.

Wanneer er dan wel weer eens een bord was verkocht en opgehangen mocht worden was Molle Heidbuurt een x-aantal keren zo opgewonden geworden van dit barren dat hij de boutjes glad vergat. Tegenwoordig redt de onderhoudscommissie hiermee en blijven alle borden mooi tussen en onder de buizen hangen.

Door precies diezelfde sponsorcommissie werd het nieuwe “club van 100” bord onthuld. mocht u de Burgerkamp eens met een bezoekje vereren, aanschouw dan vooral dit bord, het wordt onder meer versierd door een prachtige actiefoto van Haije Veenstra in zijn glorie jaren.

Mark de Vries en Harm Tseard Heidbuurt, die voorafgaand aan de vergadering een hapje hadden genuttigd in eetcafé het Breed, kwamen hier met de nodige nuttige weetjes vandaan voor de wedstrijd tegen WWS in Wirdum. Het was Agepedia Nicolay die hen de volgende feiten uit de doeken deed:

De vader van Meint Tjoelker was in het verleden de melkboer van Kornhorn toen hij de mogelijkheid kreeg die van Wirdum over te nemen, zo'n prachtig aanbod laat een man niet schieten en zo werd er snel verhuisd naar dit dorp boven de rook van Ljouwert.

Het toeval wilde dat de vader van Klaske Tuinstra de ijscoboer van hetzelfde plaatsje was, u raad het al, Meint en Klaske vormden al snel “in spantsje” en eindigden uiteindelijk in Eastermar, alwaar Karst en Sietse voor de VV tegen menig bal zouden trappen. Waar Karst elders loopt te filosoferen daar is Sietse Tjoelker tegenwoordig speler van VVE2.

Nicolay zelf woonde in die tijd overigens naast Bouwe van Dijk, de vader van VVE1 speler Tsjalling van Dijk.

Met de beschikking over deze achtergrondinformatie zou het bedenken van een passend strijdplan tegen de WWSers zeker moeten slagen.

Tijdens de dinsdagtraining deed Lieuwe “Freddy” Nijboer tot ieders verbazing actief mee aan de conditie oefeningen. Freddy bekende dat hij thuis tegenwoordig commentaar kreeg over zijn groeiende navelstreek. Er werd zelfs overwogen het gesponsorde patatje oorlog dat hij per doelpunt bij mocht schrijven af te schaffen.

Na de training deed blijken dat Freddy Nijboer en Simon Dijkstra overwegen het EDE |(Eastermarder Dance Event) te organiseren. Tijdens de openingsavond van het Eastermarder doarpsfeest deden ze trainer Eric Boersma de belofte 60 doelpunten te maken dit seizoen. Nu ze al ruim voor de winterstop op 54 zitten (de heren tellen voor het gemak de trainingsdoelpunten ook mee) dreigen ze er na 60 mee te stoppen voor dit seizoen en al hun vrije tijd in EDE te stoppen.

Nog niet op de hoogte van dit naderende onheil stuurde Eric Boersma de volgende mannen de wei in:

Op doel kreeg Jelle van der Wal de handschoenen weer aan, hij mocht dit met het nodige zelfvertrouwen doen want in de wedstrijd tegen Lions '66 zaten ze hem als gegoten.

De verdediging bestond wederom uit Thomas van Holsteijn, Stefan Brouwer, Jurryt Jonkman en Richard Brouwer.

Op het middenveld stonden Sander Smedema, Freddie Nijboer en Harm Tseard Heidbuurt.

Voorin mochten gingen Simon Dijkstra, Kees Schotanus en Jille van der Wal het proberen.

Mark de Vries, Wouter Langman, Jelmer Dijkstra en Max Dam zaten op de bank.

Omdat de wedstrijd plaatsvond in Wirdum, gelegen onder de rook van het nieuwe van der Valk hotel te Techum en Jurre Dam nog steeds geen geschikte bestemming voor de bijbehorende uit de kluiten gewassen reclamezuil had bedacht werd besloten hem niet op te roepen voor deze wedstrijd. Er werd 100% concentratie vereist.

Max Dam vertelde Harm Tseard Heidbuurt tijdens de rit naar Wirdum dat er een stukje afgebroken AUX kabel vast zat in zijn telefoon. Heidbuurt had hier de perfecte tip voor; zijn broertje had dit ook eens gehad en het was opgelost middels wat lijm op zijn stokje te smeren en het er op die manier uit te vissen. Later diende het vieze ding uiteraard wel gewassen te worden.

Kees bedacht zich op diezelfde heenreis dat hij wat vergeten was, hij kon er de vinger echter niet op leggen en dacht dat het hem later wel te binnen zou schieten.

Tijdens het omkleden in Wirdum merkte een ieder dat de uit shirts van baby-blauw naar fluoriserend oranje waren getransformeerd. Waarschijnlijk heeft de wasser zijn/haar werkkleding er al dan niet per ongeluk bij gedaan in de machine.

Voor de tweede keer dit seizoen werd een wedstrijd van V.V. Eastermar om half drie afgetrapt. Saillant detail bij deze editie was dat aanvoerder Jurryt Jonkman voor het eerst in deze voetbaljaargang de toss verloor. Hierdoor moest Jelle van der Wal met van der Valk in de rug starten.

Omdat WWS deze middag vergeten was te voorzien van een pupil van de week mocht Kees Schotanus meteen voor het eggie aftrappen. Nadat WWS vervolgens na een dikke minuut in balbezit had weten te komen kwam het ook meteen gevaarlijk voor het doel van van der Wal. Van der Wal bleek echter ook deze week scherp en tikte de bal behendig naast.

De zelf wild om zich heen schoppende WWS'ers klaagden over het feit dat zij de eerste gele kaart van de wedstrijd zagen. Wanneer er echter maar naar hen geblazen werd lagen zij luid kermend op de grond, de scheidsrechter trapte hier enkele malen volledig in, wat uiteindelijk tot 6 gele kaarten voor vv Eastermar zou leiden, waarvoor dank.

De gasten hadden onder toeziend oog van de aanvoerder van vorig jaar (Albert Brouwer) het betere van het spel, WWS hanteerde veelal de lange bal naar redelijk lange spits en probeerde vervolgens via de snelle flankjes gevaar te stichten. Eastermar trachtte via verzorgd positiespel naar voren te komen. Dit lukte ondanks het 4 kontjes hoge gras enkele malen wonderwel.

In de 19e minuut zette het complete “andere Oranje” (niet te verwarren met VCR2) druk naar voren, dit leidde tot balbezit voor Harm Tseard Heidbuurt, die na het uitvoeren van een drietal half gelukte akka's de bal inleverde bij Sander Smedemapro. Smedema had een prima steekbal op Simon Dijkstra in petto, die dankzij de bezielende coaching van Heidbuurt de rust wist te bewaren en doel wist te treffen: 0-1!

Niet veel later liep Schotanus toch wat geïrriteerd rond, het zat hem dwars dat hij nog steeds niet wist wat hij nou toch vergeten was… dit leidde uiteindelijk tot een wilde tackle op zijn tegenstander waarvoor hij door diens gezemel de gele kaart zag.

De 0-1 was de ruststand. In de rust werd duidelijk dat er niet gewisseld werd door Eastermar. De uitslag van het latje trappen is mij nog niet bekend, dus wat mij betreft gaan we snel door naar de tweede helft.

De gastheren voerden wel een wissel toe, ondanks dat Kees Schotanus schreeuwde dat dit niets uitmaakte had dit wel tot gevolg dat de eerste kans na rust wederom voor de thuisploeg was; er werd voorlangs geschoten.

De volgende drie 103% kansen waren voor Eastermar, tweemaal werd er na goed voorbereidend werk van Jille van der Wal gemist door Kees Schotanus.

Jelmer Dijkstra kwam binnen de lijnen voor Lieuwe Nijboer, toen Eastermar een hoekschop kreeg te nemen. Van der Wal en Schotanus hadden een korte variant in petto, deze werd echter doorzien door WWS en zij veroverden de bal dan ook al dan niet middels een overtreding op Kees Schotanus. Deze uitbraak leidde tot de derde kans van WWS deze middag. Tot ieders spijt was het ditmaal wel raak:1-1, tegen alle aanwezige verhoudingen in.

Vervolgens kwam Mark de Vries binnen de lijnen voor de moegestreden Richard Brouwer.

Het kostte de Vries maximaal 10 minuten en twee fikse overtredingen om de scheidsrechter hem de deur te wijzen. De Vries zag tweemaal geel en mocht vroegtijdig douchen. Dit leidde tot een ietwat hectische slotfase waarin de gastheren dachten dat er wat te halen was en de gasten middels een counter toe trachten te slaan. Gescoord werd er niet meer en zodoende kreeg ieder een puntje toebedeeld.

Onder de bezielende begeleiding van zanger Hendrik had Kees Schotanus dan toch zijn Eureka moment! Hij wist wat hij vergeten was: Het maken van een doelpunt!

Volgende week wacht de thuiswedstrijd tegen TFS uit Drachtstercompagnie. Komt u maar.

JJ.