Een goede generale, is een slechte repetitie

Let op: opent in een nieuw venster PDFAfdrukkenE-mailadres

“Het wordt al echt herfst, de dagen worden korter en de rokjes van de kechs worden langer”


Na een ideale voorbereiding die de A-selectie langs menig ijsbaan en kunstgrasveld bracht stond dan eindelijk de eerste competitiewedstrijd van het seizoen voor de deur. Van de vijf oefen- cq. bekerwedstrijden werd er slechts één gewonnen, dat dit net de laatste van de vijf tegen de hoger aangeslagen buurvrouw Rottefalle (4-1) was zorgde ervoor dat de equipe van de nieuwe trainer Marco van der Veen overliep van zelfvertrouwen.


Nadat Eastermar voor de zomer na een dienstverband van vier jaar afscheid nam van professor Eric Boersma werd in de persoon van de een kleine twee meter zeventien lange Marco van der Veen (voor de beeldvorming, spits Simon Dijkstra past in de lengte zo'n 4 keer in de heer van der Veen) de ideale opvolger gevonden. Inmiddels zijn met name zijn conditie oefeningen berucht in Eastermar en omkriten.


Omdat Simon Dijkstra, Harm Tseard Heidbuurt, Jelmer Dijkstra, Jelte Berend Heidbuurt, Max Dam en Jan Jochem Kootstra geblesseerd waren en Mark de Vries en Jurryt Jonkman een schorsing van vorig jaar mee hadden genomen werd door de nieuwe technische staf besloten hen buiten de wedstrijdselectie te laten, een opvallend en spraakmakend besluit.


Ook Rienk Wind en Irene Bijlsma zouden geen acte de présence geven, Irene beviel 12 Augustus jongstleden van hun eerste zoon: Jort Jelte. J.J. is evenals zijn heit nog niet geheel wedstrijdfit, verwacht wordt dat de goaltjesdief met zo'n 15 jaar aan zal sluiten bij het Eastermarder vlaggenschip, over wanneer mun Rienk weer eens op het sportveld zal zien is minder te zeggen.


Overigens had de onvolprezen leider/verzorger/alleskunner van de afgelopen seizoenen (Bouwe Boersma) besloten solidair te zijn met Eric Boersma, het wekelijkse optrekken met mannen als Stefan Brouwer en Sander Smedema vond hij wel even mooi geweest. Bouwe zal zeker gemist worden, al heeft de club een uitstekende opvolger weten te vinden. Boersma zijn voormalige plek langs de lijn zal de komende decennia in worden gevuld door Floris Mols. Mcmoles heeft zich reeds ingekocht met een groen kistje, vandaar ook het gemeende warme welkom middels deze alinea.


Over de wedstrijd kan ik verder lekker kort zijn:


Doordat het de dag van de ginger was kreeg Eastermar in de 89e minuut een penalty te verdelen onder de beide roodharigen die het team rijk is: Jille van der Wal en Johannes Couperus. Omdat Johannes in een vrij nabijgelegen verleden eens een elfmetertrap binnen had weten te jengelen viel hem de eer ten deel dit buitenkansje te verzilveren. Uiteraard werd er gemist, dit was wel aardig typerend voor het Eastermarder aandeel in deze wedstrijd.


TFS had in de eerste helft weten te scoren nadat de bal van achter de doellijn met goedkeuring van scheidsrechter door een TFS speler terug het veld in was gehaald (de scheidsheer J. Dijkstra mompelde iets over nieuwe regels). Dat vlagger Harrie (Haije) Veenstra met zijn vlag richting de zon wees mocht niet baten, Harrie werd genegeerd en het doelpunt bleef staan.

 

Dat Harrie de kalmte wist te bewaren mag een wonder heten, in de afsluitende wedstrijd van het afgelopen seizoen had hij de vlag mogen hanteren tijdens de wedstrijd van zijn eigen elftal (It twadde). Hij had toen de opbouwende kritieken van zijn eigen ploeg niet helemaal lekker begrepen, het vlaggetje werd destijds met veel misbaar en woede een 28 meter de bosjes ingegooid en van de woeste Harrie werd pas na de zomerstop weer iets vernomen. Gelukkig deed tegen TFS blijken dat zelfs een heerschap met de respectabele leeftijd van Veenstra nog wel eens wat op kan steken van zijn eigen gemaakte fouten. Bedankt voor het grensrechteren Harrie!

 

Door de eerder genoemde scheidsrechterlijke dwaling en omdat Eastermar zelf uitermate ondermaats presteerde en nul van de desondanks vijf gecreëerde goede kansen wist te scoren zou de thuisploeg exact nul punten overhouden aan deze openingswedstrijd.


Zo is het einde van dit onsamenhangende verhaal eindelijk in zicht, rest mij alleen nog te vermelden dat volgende week de traditioneel zware uitwedstrijd tegen Suwâld wacht, vorig jaar ging Eastermar nog met 3-0 het schip in. Een steuntje in de rug van bijvoorbeeld de fietsboys zou een welkome verrassing zijn!

Oant sjen.

J.J.