Welkom bij VV Eastermar

Die achtste ster, pannenkoek!

Let op: opent in een nieuw venster PDFAfdrukkenE-mailadres

Geschreven door P.R. V.V. Eastermar zondag 02 april 2017 22:57

Op de dag dat verloren zoon Robert Tienstra na het te water laten van zijn sloep de Eastermarder voetbalvelden maar weer eens met een bezoekje besloot te vereren kreeg Kees Schotanus voor de zesde wedstrijd op rij de kans zijn 200e officiële voetbalnoord doelpunt te maken.

Omdat het de afgelopen weken niet echt lukte met de Eastermarder scherpschutter besloot trainer Eric Boersma het een en ander om te gooien.

Zo werd Rienk Wind terug gehaald van het Eastermarder reddingsbootje (V.V.E. 2), dat hem in hun jacht op het kampioenschap bij de reserves schoorvoetend liet gaan.

Rienk Wind is met zijn duelkracht de ideale kompaan van Schotanus, dat bleek wel in het kampioensjaar 09-10, toen ze respectievelijk 21 en 35 doelpunten wisten te maken.

Tevens haalde Boersma Jurryt Jonkman terug van een blessure.

De opstelling:

Theo Douwes werd tussen de palen gezet.

Voor hem stonden Jurryt Jonkman, Stefan Brouwer, Richard Brouwer en Mark de Vries.

Op het middenveld kwamen Lieuwe Nijboer, Stefan Erwin Venema, Albert Brouwer en Thomas van Holsteijn te staan.

Rienk Wind mocht Kees Schotanus ondersteunen in de spits.

Op de bank zaten Jelte Heidbuurt, Jan Jochem Kootstra, Max Dam en Wouter Langman.

De geblesseerden stonden langs de zijlijn en in Bali.

Kees Speelde in zijn jeugd met enige regelmaat bij fietsboy Cor Brouwer thuis,

Cor was destijds overigens nog niet zo van de fietsen.

Schotanus zat veel tussen Minke en Cor de op bank televisie te kijken tot ver voorbij de bedtijd van Albert, Yvette, Stefan en Richard.

Uiteindelijk moest Keus met enige dwang buiten de deur gezet worden, dit ging gelukkig altijd zonder overdreven veel bargebiten.

In diezelfde periode van Kesse zijn leven vond hij het altijd een uitdaging te helpen bij de opbouw en afbraak van de botsauto's tijdens #DFEA. Dit deed hij samen met zijn eerste grote liefde Pier de Jong, die de keeper was in het team van de Eastermarder superspits. Waar de Jong zich met enige regelmaat versliep (hij woonde toevalligerwijze in dezelfde straat als Molle Heidbuurt tegenwoordig woont.) daar kwam Schotanus altijd stipt op tijd om de baan op te bouwen dan wel af te breken.

Van dat laatste heeft hij uiteindelijk zelfs zijn beroep gemaakt: steigerbouwer.

Vanaf het moment dat Kees Schotanus op voetbal kwam heeft hij altijd huizenhoog tegen zijn grote idool Jurryt Jonkman opgekeken.

In de tijd dat Jonkman besloot dat het voor zijn eigen ontwikkeling beter was zijn vele kwaliteiten zo'n anderhalf jaar te laten rijpen onder de bezielende leiding van Folkert van Dijk in Eastermar 2, besloot een nog piepjonge Kees Schotanus solidair te zijn. Hij bedacht zijn eigen kwaliteiten enkele tijd in de week te zetten bij de jeugd van O.N.T.

Hier groeide hij in zijn tijd bij de plaatselijke A1 uit tot een absolute legende.

Hij wist in één seizoen zoveel doelpunten te maken dat hij tot de dag van vandaag officieus topscorer is van de gehele ONT vereniging.

Na datzelfde seizoen besloot Jonkman weer naar V.V.E. 1 te verhuizen en dus kwam ook Schotanus weer retour.

Tegenwoordig zitten de beide heerschappen alweer enkele jaren samen in V.V.E. 1, Schotanus dankt dagelijks de Heer op zijn blote knietjes dat hij wekelijks veld en douche mag delen met zijn grote held Jonkman.

Lytse Dikke.

Dit is de bijnaam die Schotanus sinds enkele jaren heeft. Hij deelt deze met de zoon van Folkert: Oege van Dijk.

Oege is geen broer van Tsjalling.

Schotanus heeft tevergeefs geprobeerd van de nodige zwangerschaps- kilo's en dus ook van zijn bijnaam af te komen middels een aantal Yoga lessen. Wel werd hij ietsje helderder tussen de oortjes en kwamen er voorzichtig hier en daar weer wat doelpuntjes die hem tot de drempel van 200 brachten.

Ondanks het feit de Keus het type mens is dat na het passeren van een wegversmalling, demonstratief geen hand op steekt naar de wachtende tegenligger heeft hij door zijn niet geringe grote bekje toch een aardige schare fans opgebouwd. Velen daarvan zouden hem van de nodige mentale steun voorzien in deze zesde poging tot het beslechten van de 200 grens.

Het had overigens niet veel gescheeld of de superspits had een hele andere taak gehad, in zijn jeugdjaren werd hij door de Eastermarder scout Bert aangewezen als keeper. Ondanks dat Schotanus vond dat hij ook daar bovennatuurlijk goed in was koos hij toch voor het maken van doelpunten.

Schotanus, op Msn beter bekend als hc_4L is sinds kort weer een fervent hardcore mannetje: Petje, trainingsbroekje en sportschoentjes.

Toch heeft Andé Hazes de soundtrack van zijn leven afgeleverd: “Alle hoeken van het veld”.

Waarvan hij het gedeelte “Linker Hoekie, rechter hoekie. Uit het boekie, zo gaat ie er weer in” tijdens menig Awayday veelvuldig mee heeft lopen zingen.

Justjes voordat hij met Els overging tot het maken van kinderen had Kesse een kortstondig edoch heftige liefdesaffaire met collega Wilco de Vries. Hun liefde voor steigers en tosti's “May Mayo” bracht hen samen. Uiteindelijk kwamen ze er echter beide achter dat ze toch meer van de vrouwtjes waren. Nu zijn het gewoon goede collega's may mayo.

Onder het bewind van Eric Boersma wist Kees Schotanus het woord “Kistje” tot een begrip te maken. Om dit Kees zijn stopwoordje te noemen zou een understatement zijn.

Als geweten van de ploeg voelt het spitsje uitstekend aan welke straffen er uitgedeeld dienen te worden. Vaak kan het met 1 kistje worden afgedaan, waarvan hij dan uiteraard wel een potje mee leeg dient te drinken.

In de 15e minuut was het dan zover, tegen titelkandidaat s.c. Twijzel kreeg Schotanus de bal in zijn beheer.

Hij bevond zich op zo'n 37 meter van het vijandelijk doel maar twijfelde geen 10 seconden voordat hij de bal goed voor zijn rechter legde.

Vervolgens schoot hij met rechts hard tegen de bal aan. Dit gebeurde allemaal exact zoals trainer Eric Boersma hem dat in de wedstrijdbespreking verteld had te doen.

De bal schoot als een komeet via de binnenkant paal langs de verbijsterde keeper tegen de touwen: numero 200 was een feit! De drempel bedwongen, een last van zijn schouders!

Dat er een last van zijn obesitas schoudertjes was gevallen bleek in de 90e minuut, Schotanus kreeg de bal dit keer randje 16 voor de voeten, zette met één enkele lichaamsbeweging drie twijfelende Twijzelaars op het verkeerde been en schoot vervolgens met een prachtige stuit de bal voorbij de klauwen van de keeper: 201!

Dit houdt in dat Kees, sinds zijn jeugd naast aanbidder van Jurryt ook alles verafgoodde wat met Feyenoord te maken heeft, (op 27 jarige leeftijd zelfs slaapt in een Rotterdamse pyama plus teddybeer) eindelijk die achtste ster bij kan schrijven. Dat dat er maar liefst vijf meer zijn dan Ajax bij elkaar heeft weten te sprokkelen bewijst maar weer eens dat Kees Schotanus en Feyenoord, Ajax op alle fronten de baas zijn.

Dat er nog vele doelpunten mogen volgen!

Na de wedstrijd had trainer Eric Boersma een prachtige speech voor Schotanus in petto, die namens de spelersgroep een prachtige trofee toegeschoven kreeg.

Boersma vertelde dat hij in zijn functie bij sc Heerenveen ervaring op had gedaan met goalgetters als Alves, Allback, Huntelaar, van Nistelrooij, Gijp, Lenstra, Veerman,Vonk en Kees Kist.

Boersma zag in zijn eerste wedstrijd als trainer van Eastermar (4-3 tegen Oostergo) dat een andere Kees Kist: Schotanus, met zijn kwaliteiten voor de goal moeiteloos aan kon schuiven in dat rijtje superspitsen. Het zal je gezegd worden, goeiedag.

Met die mooie woorden, gevolgd door een kistje koude kletsers van Schotanus kwam er een einde aan een prachtige voetbalmiddag.

Jurryt Jonkman.

   

Eastermar komt maar niet uit neerwaartse spiraal

Let op: opent in een nieuw venster PDFAfdrukkenE-mailadres

Geschreven door P.R. V.V. Eastermar maandag 27 maart 2017 14:13

Op de dag dat V.V. Eastermar JO-17 met de verslaggevende vliegende keeper Max Dam in de gelederen een voetbalreisje naar Ameland op de planning had staan stond voor het andere vlaggenschip van de Broekophâlders de vaak wel aardig lastige uitwedstrijd tegen Trynwâlden op het programma.

Het bizar matige kunstgras in Trynwâlden was geen grote onbekende voor de geel-blauwen, in de winterstop werd hier immers Arum nog compleet zoek gespeeld.

De technische staf van de broekophâlders, onder leiding van Eric Boersma, kon andermaal flink aan de puzzel.

De een week tevoren nog niet onverdienstelijk in de basis acterende jongelingen Jelte Heidbuurt en Wouter Langman zaten in hetzelfde schuitje als Max Dam.

Verder waren Sander Smedema en Tsjalling van Dijk midweeks geblesseerd geraakt.

Naast de al langer afwezigen; Jurryt Jonkman, Jille van der Wal, Harm Tseard Heidbuurt, Ronald Vanger en al die anderen was er van een brede selectie inmiddels geen sprake meer.

Aan de positieve kant van de medaille waren alle drie de Brouwers een nacht tevoren teruggekomen uit de sneeuw.

Trainer Boersma besloot de selectie aan te vullen met een drietal toppers van het tweede elftal.

Het betrof Simon Dijkstra, die wel vaker bereid was bij te springen en twee leden van de fanclub app “Grutsk op Hannes”, Hannes kunt u kennen van het Sbs6 programma “Ninja Warrior”, van het fierljeppen, van de klompen en van zijn kabels van armen.

Deze zaterdag was het zaak voor Hendrik Hoekstra en Rienk Wind hun idool Hannes Scherjon eens trots te maken.

De opstelling was als volgt:

Sjoerd Visser stond tussen de witte palen.

De verdediging bestond uit Albert Brouwer, Stefan Brouwer, Mark de Vries en Richard Brouwer.

Op het middenveld stond bal af pakker Stefan Erwin Venema samen met Thomas van Holsteijn en Simon Dijkstra. Voor die laatste twee betekende dit een compleet nieuwe positie.

In de spits werd Kees Schotanus geflankeerd door Lieuwe Nijboer en Jan Jochem Kootstra.

Kees Schotanus staat op de drempel van het maken van zijn 200e officiële doelpunt.

De drempel is echter wat aan de hoge kant voor onze kleine dikkerd, Schotanus lijkt het scoren in de winterstop verleerd te zijn… wel strooit hij hier en daar nog met assistjes.

Op de bank zaten Rienk Wind, Hendrik Hoekstra en Kors Tadema.

Omdat het tweede was afgelast stond er een flinke delegatie van dat team langs de zijlijn, ze hadden hun barre platte kar mee gesleept om vandalisme te voorkomen.

Om half drie floot de heer P. Maas op zijn fluit voor de start van een voetbalmiddag.

De eerste minuten waren overduidelijk voor de bezoekers. Ze wonnen alle duels en konden aardig druk op de tegenstander zetten.

Dit leverde voornamelijk Kees Schotanus en Simon Dijkstra enkele ferme tikken op.

De grootste kansen waren voor Thomas van Holsteijn (die echter stuitte op de keeper) en Simon Dijkstra, die na een formidabel overstapje van Kootstra helaas recht in de handen van diezelfde doelman schoot.

In de 14e minuut werd langs de zijlijn het prachtige rode burd van Hendrik Hoekstra besproken met Tsjalling van Dijk. Van Dijk, jaloers als hij was, begon snel over het gerucht dat er in Surhuisterveen een heuse “Borbershop” zou komen.

Hidde Faber wist te vermelden dat daar dan waarschijnlijk de biertjes snel verboden zouden worden.

Tsjalling trok ondertussen wat wit weg, wat Oege van Dijk deed besluiten een zware shag te adviseren.

In het veld beten de Broekophâlders ondertussen van zich af en al snel ging de ene na de andere Trynwâldster met het nodige gemekker naar de grond.

Dit ging weer gepaard met de nodige afgunst van een groep thuissupporters die rondjes rond het veld liepen. Één van hen was justjes kleiner dan de boarding.

Hem werd door een Eastermar supporter aangeboden even opgetild te worden, zodat hij het lelijkste kunstgrasveld van Fryslân ook kon zien.

Het kleine heerschap, Jappie geheten, werd al snel door een aantal handlangers bijgestaan. Op de vraag of er lijen gezocht werd antwoorde Jappie “Se witte net heal mei wa se te krijen ha, ik ha ek wollis ien yn'e sek biten”

Zo liep deze nakende confrontatie tussen beide hooligangroepen met een sisser af.

In de 37e minuut werd Eastermarder supportergroepering “de positivo's” verteld dat het kunstgrasveld binnen een jaar totaal vernieuwd zou worden.

Hun collectieve conclusie was dat het hoe dan ook een “wijvenveld” zal blijven. Er gaat niets boven wat klooien in de drek.

In de 44e minuut werd Tsjalling van Dijk gebeld. Het bleek zijn vader, die was er niet helemaal gerust op dat zijn zoon wel genoeg drinken kreeg. Van Dijk had inderdaad nog niet alle kleur terug in de wangetjes, vaders kwam dan ook met het bindende advies snel de kantine op te zoeken voor een biertje.

In de rust bestelde Tsjalling van Dijk naast zijn biertje een bakje patatjes met oorlog.

De pindasaus kon niet op zijn goedkeuring rekenen, het was lafjes aangelengd met justjes teveel water.

Jelte Soepboer vond dat het meer op satésaus leek, volgens de etiquette zou er onvervalste pindasaus bij patat moeten. Satésaus was voor bij de nasi bedoeld.

Jelte is ambtenaar en zal dit dus wel weten.

Ondertussen begon Oege van Dijk aan zijn tosti, ook die kreeg geen voldoende.

Van Dijk had al na één hap door dat hij te maken had met een diepvriestosti.

Die leek na een minuut in het tosti ijzer wel rijp te zijn, echter was hij dan alleen van buiten bruingebakken en gaar, van binnen was het nog steeds een koude rauwe massa.

In de tweede helft deed al gauw blijken dat fietsboy Cor Brouwer niet langs de zijlijn stond. Hij koos ervoor na een week skiën lekker in het nest te blijven liggen.

Dit besluit kon voornamelijk bij Molle Heidbuurt op alle begrip van wereld rekenen.

Zijn plek naast Molle Heidbuurt, Jannes Hamstra en Michel van Holsteijn werd door de beste ski-kameraad van Simon Dijkstra: Auke Kramer ingevuld. Zodat de fietsboys toch in alle oorlogssterkte aanwezig waren.

Rond de vijftigste minuut was het dan zover. Na een uitleenbeurt aan Rottefalle gevolgd door een opfriscursus bij vvEastermar2, mocht Hendrik Hoekstra zich klaarmaken voor zijn comeback in V.V.E. 1. Hij kwam binnen de lijnen voor Kootstra.

Niet veel later zouden ook Rienk Wind en Kors Tadema het veld betreden.

In de 66e minuut werd een bal door een Eastermarder buiten geschoten. De volledige Eastermarder begeleiding liet de bal rollen waarna twee beppes achter de thuis dug-out riepen “Wy ha de tiid wol!”

Een bepaald iemand van de bezoekende delegatie beantwoorde dit met een “Jim alle tiid bepkes? Dat tocht ik net!”

Hopend dat dit de bekjes van de dames zou snoeren. Ze bleken echter te maken te hebben met het plaatselijke komisch duo Jantsje en Japke, gepaard met hun waffels als scharen.

Het zou nog lang onrustig blijven langs de lijnen…..

De trainer van Trynwalden Dick Schambach, verontschuldigde zich na de wedstrijd bij alle aanwezige Eastermarders voor het feit dat zijn team toch wel een “jankploegje” was. Hij probeerde van alles uit om het ge-eamel eruit te krijgen, tevergeefs.

Overigens sloegen de mannen van JO-17 de eilanders met een overtuigende 1-2 om de oren.

Meer hierover in het verslag van Maximiliano Dam, te vinden op de facebookpagina van V.V. Eastermar.

Jurryt Jonkman

   

Pagina 71 van 136